In het najaar van 2010 hebben we een zesdaagse rondwandeling gemaakt in de zuidelijke Vogezen naar een idee van Karel Mul gepubliceerd in Op Pad in 1997. Dertien jaar later hebben we zelf de stoute schoenen aangetrokken..... De wandeling voert over een aantal kale ronde toppen (ballons) en door vele hooggelegen zomerweides (chaumes). Zelf sliepen we in ferme-auberges waar lokale producten (munsterkaas!) in overvloed worden geserveerd en waar je het gevoel krijgt dertig jaar terug te gaan in de tijd.... 

Aanbevelingen

Kaartmateriaal en route

Dag 1: Heenreis van Nederland naar Rouge Gazon (ma 4 oktober 2010)

Met schitterend zonnig herfstweer vertrekken we vanuit Nederland naar Frankrijk. De autorit verloopt voorspoedig en tegen het eind van de middag komen we dan ook aan bij Rouge Gazon, onze eerste ferme-auberge van deze week. Het is een grote herberg, maar aangezien hij op duizend meter hoogte ligt, hebben we meteen prachtig uitzicht over de verkleurde bossen en de ballons. In de grote eetzaal kunnen we ’s avonds aanschuiven voor het diner. Op het menu staan vandaag soep, een soort van beenham met aardappelgratin, een kaasplankje waar de munster uiteraard niet bij kan ontbreken en de specialiteit van de streek: tarte aux mirtilles waar je tong en tanden blauw van kleuren…..

<terug>

Dag 2: Wandeling van Rouge Gazon naar Le Grand Ventron (8 uur - di 5 oktober 2010)

Als we vanochtend de gordijnen open trekken zien we geen hand voor ogen: de blauwe hemel van gisteren is verdwenen en er zijn mist en regen voor in de plaats gekomen. Vol goede moed gaan we toch maar ontbijten en laten ons wederom verwennen met producten van de boerderij. Zo zijn er heerlijke verse dikke yoghurt en zelfgemaakte jam. We nemen ons lunchpakket in ontvangst en gaan op pad. De lucht lijkt voorlopig nog niet op te klaren….. Vanaf Rouge Gazon volgen we de GR 531 (gemarkeerd met blauwe rechthoekjes) richting Col de Bussang. 

We passeren een meertje en lopen over smalle paadjes door het bos met af en toe een ladder of een gezekerde passage. Maar vooruit: in vergelijking met de Alta Via 1 zijn deze paadjes goed te doen…. Na Col de Bussang (727 m) klimmen we omhoog naar Le petit Drumond op 1200 meter hoogte. Eenmaal boven gekomen wordt onze inspanning helaas niet beloond: de top is in dikke nevelen gehuld en het waait hier zo hard dat de regen door de luchtgaten van de regenjas naar binnen komt….. Een foto van het uitzicht moeten we je helaas dan ook onthouden. We lopen verder naar Col d’Oderen in de hoop daar een mooie picknickplek te vinden. Helaas: de abri blijkt een halve rioolbuis te zijn en het huisje wat er staat is gesloten. Op de koude en natte stenen bankjes die buiten staan eten we de rest van onze lunch op… brrrr koud…. We vervolgen snel onze weg en beginnen aan de beklimming van Haut de Felsach (1161 m). Om daar te komen moeten we eerst nog even een weide oversteken met koeien met gevaarlijk ogende satéprikkers….. 

De lucht begint gelukkig een beetje open te trekken en het regent niet meer. We blijven nu ongeveer op gelijke hoogte en passeren nog de Tête du Chat Sauvage (1153 m) en Le Petit Ventron (1155 m). Vanaf een bospad zien we in de verte een stuk of vijf gemzen wegspringen! Dan verlaten we de GR 531 om bij onze volgende slaapplaats te komen: Auberge de la chaume du Grand Ventron. We frissen ons even op en schuiven aan voor het diner: Gemengde salade met spekjes, de inmiddels bekende aardappelschotel (uiteraard met munsterkaas….) en een soort van beenham. We nemen een ijsje toe. Het was een lange (en koude) dag en we kruipen dan ook snel ons bedje in…..

<terug>

We ontbijten wederom op tijd en gaan om negen uur op pad. De lucht is helemaal opengetrokken en het is droog! Over hetzelfde pad als we gekomen zijn lopen we terug naar de GR 531. Even later staan we op Le Grand Ventron (1204 m). We hebben hier prachtig uitzicht en volgens de richtingaanwijzer die hier staat zouden we vanaf hier zelfs de Mont Blanc moeten kunnen zien….

  

We vervolgen de route over een schitterend pad door het nog enigszins nevelige bos. We passeren een soort van moeras bij Col de Pourri Faing en kort daarna op een boomstam op een open plek in het bos houden we een korte pauze. Hier trekken we snel ons vest uit: met het zonnetje erbij is het namelijk aangenaam warm! Daarna volgt een prachtig smal bospad langs de rotsen en vervolgens een breed bospad tot aan Col de Bramont. Even hierna komen we terecht op een pad wat helemaal overwoekerd is, we lopen terug en blijken een afslag scherp rechtsaf gemist te hebben….. We pikken de route weer op en komen uit bij een mooi doorkijkje met uitzicht over een groot meer: Lac de Kruth-Wildenstein. Bij Col d’Etang staat een mooie abri, maar deze hebben we vandaag gelukkig niet nodig. We zoeken een plekje uit op een boomstam en eten de sandwich uit ons lunchpakket op. Na de col klimmen we weer flink en bereiken na een tijdje de Rainkopf (1305 m). Hier hebben we schitterend uitzicht over diverse ballons en meertjes.

We dalen weer af en na ferme-auberge Ferschmuss verlaten we de GR 531 en volgen vanaf hier de rood-wit-rood markering richting Le Hohneck. Bij de volgende splitsing verlaten we ook deze weer om uiteindelijk om half vier bij ferme-auberge Breitsouze uit te komen. We hopen nog een koud biertje op het terras te kunnen drinken, maar helaas, de ferme blijkt gesloten te zijn…..we gaan maar eens bellen om te checken of ze ons nog verwachten vandaag. Dat blijkt wel zo te zijn, maar helaas voor ons moeten we nog twee uren wachten tot er iemand thuis komt om ons binnen te laten…..tegen zes uur zitten we dan eindelijk aan een koud biertje….. Eerst moet de zoon des huizes nog even de koeien binnenhalen en melken en dan bereidt hij een heerlijke kaasfondue (uiteraard van munsterkaas….) met een salade erbij. Toe wordt taart geserveerd met zwarte bessen en mirabellen. We zijn de enige gasten vandaag en hebben de slaapzaal dus voor ons alleen.

<terug>

Dag 4: Wandeling van Breitsouze naar Kahler Wasen (7¼  uur - do 7 oktober 2010)

Met de zon in de rug gaan we op pad en bij de splitsing van gisteren pakken we de rood-wit-rood markering weer op. Na een korte klim bereiken we Le Hohneck (1363 m). Het uitzicht is prachtig, maar het is een beetje heiig en het is ’s ochtends vroeg al erg druk hier. Ook hier zou je bij helder de alpen moeten kunnen zien liggen. Vanaf de Hohneck stappen we over op de GR 5 (gemarkeerd met rode rechthoekjes) en dalen af over een stenig pad. Via een kronkelend pad tussen de bomen bereiken we Lac Schiessrothried en vervolgens Lac de Fischbœdle. 

Vlak daarna splitst de GR 5 in twee paden. We besluiten het rechtse van de twee te nemen. Dit blijkt een schitterend pad over en tussen de rotsen te zijn met leuke bruggetjes (niet aan te bevelen bij regenachtig weer, je kunt dan beter het pad naar links nemen richting Metzeral). Bij de volgende splitsing houden we het linkse pad aan en bereiken Metzeral. Gelukkig hebben we zelf een lunchpakket meegenomen, want er is geen enkele bar of winkel meer open in dit dorpje….. Vanaf hier verlaten we de GR 5 en klimmen over het pad gemarkeerd met de rode kruisjes het dorp weer uit. Op een open plek met uitzicht over Metzeral gaan we in het gras zitten picknicken. Op een volgende splitsing houden we de blauwe wybertjes naar rechts aan. We stijgen gestaag en hebben het snel erg warm. Wie had dat nou verwacht begin oktober? Het meegenomen water dreigt zelfs op te raken….. We negeren het eerste rode driehoekje naar links en slaan bij het volgende rode driehoekje wel af naar links richting de Grothkopf (1140 m). Tussen de koeien klimmen we verder omhoog naar Le Steinberg (1177 m) en met uitzicht op de Petit Ballon lopen we het laatste stukje naar ferme-auberge Kahler Wasen. 

Deze herberg is schitterend gelegen en het lijkt net alsof we op de rand van de wereld staan. In het dal ligt namelijk een dik wolkendek….. We drinken nog een Orangina op het terras en frissen ons daarna wat op. Als we weer naar beneden gaan voor het diner is het al gezellig druk. Vandaag voor de verandering geen kaas op het menu: we eten groentensoep, gehakttaart en appeltaart en ijs toe. Voldaan gaan we slapen in het veel te korte bed….

<terug>

Dag 5: Wandeling van Kahler Wasen naar Le Grand Ballon (7¼  uur - vr 8 oktober 2010)

Als we vanochtend wakker worden ligt het dikke wolkendek nog steeds in het dal. Het belooft weer een warme dag te worden dus we gaan bijtijds op pad. Vanaf Kahler Wasen volgen we de gele rondjes en beginnen meteen met een klimmetje tot aan een splitsing op een vijfsprong. We hebben een lange dag te gaan dus we laten de top van de Petit Ballon even voor wat het is. Vanaf hier volgen we dus bijna heel de dag de GR 532 (gemarkeerd met de gele rechthoekjes). Er volgt nu een bospad en daarna een stenig pad. We hopen hier gemzen te spotten, maar helaas….. Tot Col de Lauchen blijven we op bijna gelijke hoogte. We pauzeren even en beginnen aan het klimmetje naar Le Klintzkopf (1329 m). Vanaf hier kunnen we Le Grand Ballon al zien liggen…..

Dan dalen we flink af naar Lac de la Lauch (942 m) en passeren dit meer aan de linkerzijde over de stuwdam. Er volgt weer een flinke klim, deze keer gelukkig in de schaduw. Bij de Hundsrucken gaan we lekker in het gras zitten met uitzicht op het dal en eten de meegenomen sandwich op. Even later vervolgen we het pad en dan vliegt er opeens vlak voor Hans een uil op…..de hartslag is nu wel even verdubbeld….. Bij ferme-auberge Du Haag verlaten we de GR 532 en volgen de GR 5 (rode rechthoekjes) tot aan Hotel Grand Ballon. Dat is nog even flink klimmen en het is behoorlijk warm op de helling. Onderweg passeren we de top van Le Grand Ballon op 1423m en daarmee het hoogste punt van het Vogezenmassief. 

Vanaf het weerstation wat hier staat is het uitzicht over de omgeving adembenemend. We dalen weer af en arriveren om vier uur bij het Chalet Hôtel du Grand Ballon waar we met wat afkeurende blikken worden ontvangen bij de receptie….en dat terwijl we onze schoenen vandaag netjes schoon hebben gehouden…. Eerst maar weer een biertje op het terras waar nog lekker het zonnetje schijnt. Daarna naar de kamer om ons op te frissen, maar helaas blijkt de douche een slap straaltje te zijn….. Het diner begint vandaag met een bordje met locale specialiteiten met onder andere een terrine en een bloedworst. Het vervolg bestaat uit gestoofde kalfswang met een saus van paddestoelen en een pruimentaartje toe. Dat valt niet tegen…..en weer geen kaas vandaag.

<terug>

Dag 6: Wandeling van Le Grand Ballon naar Thanner Hubel (7 uur - za 9 oktober 2010)

Vanochtend doen we ons tegoed aan het uitgebreide ontbijtbuffet. Vervolgens pakken we de uitgebreide picknick in en gaan op pad. Eerst dalen we via de andere zijde van Le Grand Ballon terug af naar ferme-auberge Du Haag. Vanaf hier pakken we de rood-wit-rood markering op (richting Moosch) die we de rest van de dag zullen blijven volgen. Al snel duiken we al afdalend het bos in. Voor het eerst duiken we nu ook onder het dikke wolkendek en wordt het vochtig en koud. 

Door de mist dalen we verder af naar het dorpje Moosch. Ook hier geen leuke barretjes of winkeltjes….. We blijven dan ook niet lang hangen en verlaten het ongezellige dorp snel weer aan de andere zijde. Door het bos klimmen we terug omhoog. Het eerste stuk nog door de mist, maar bij Refuge du Blaufels straalt de blauwe hemel ons weer tegemoet. 

Hier blijven we een uurtje zitten voor een uitgebreide picknick. Het is immers heerlijk warm in het zonnetje! Na de pauze volgt een steil slingerend pad door het bos en dan bereiken we een mooie open weide met koeien. 

Bij Ferme du Rossberg slaan we scherp linksaf en volgen tot aan ferme-auberge du Thanner Hubel het rode driehoekje. Deze herberg blijkt schitterend gelegen te zijn en is nog heerlijk kleinschalig. We worden vriendelijk onthaald door de gastheer die gelukkig ook Duits spreekt. Vanaf het terras hebben we panoramisch uitzicht op de omgeving en ook vandaag trakteren we onszelf weer op een biertje. Dan stallen we onze spullen uit in de slaapzaal en springen onder de douche. Daarna nemen we nog een warm drankje op het terras, maar buiten koelt het nu snel af. Binnen schuiven we aan voor het diner in de drukke eetzaal (er blijken vanavond twee grote groepen mee te eten. Vooraf wordt een vleesterrine geserveerd met een mierikswortelsaus. Het hoofdgerecht bestaat uit kalfslapjes, aardappelpuree en een salade (waarom maken de fransen die dressing zo uitermate zuur?). Toe nemen we een flan met druiven. De waard is te druk met zijn andere gasten, dus slaan we de koffie maar even over. We proberen te gaan slapen, maar dat lukt niet met het lawaai dat uit de eetzaal komt. Het duurt nog wel even voordat de rust is wedergekeerd…..en dan worden we ’s ochtends alweer vroeg wakker gemaakt door een krijsend kind….

<terug>

Dag 7: Wandeling van Thanner Hubel naar Rouge Gazon (3½  uur - zo 10 oktober 2010)

We pakken onze spullen in het donker bij elkaar om de andere slapers niet te storen en gaan naar beneden voor het ontbijt. Het duurt even voordat het geserveerd wordt, maar dan krijgen we ook vers gemolken koeienmelk!

<terug>