aPiedi.nl - Alta Via 1 - Rugzaktrektocht over de Sentieri degli Giganthi in Valle d'Aosta

Alta Via 1 - Rugzaktrektocht over de Sentieri degli Giganthi in Valle d'Aosta

In juli 2010 hebben de Alta Via 1 in Valle d'Aosta gelopen. De originele route van dit lange afstandswandelpad loopt van Gressoney-Saint-Jean tot Courmayeur. In de nieuwe brochure is de route verlengd tot aan Donnas. Op deze manier kun je de Alta Via 1 en 2 aan elkaar verbinden en er een rondwandeling van maken. Wij hebben alleen het gedeelte van Courmayeur naar Gressoney-Saint-Jean in omgekeerde volgorde gelopen. Deze route hebben we in negen dagen gelopen. We hebben overnacht in hotels, berghutten en een agriturismo (zie de accommodatielijst onderaan de pagina).

Aanbevelingen

Brochure en kaarten

Als voorbereiding voor de tocht hebben we de brochure "Alte Vie" van het touristenbureau in Aosta gebruikt. Deze is te downloaden op hun website en is -naast het Italiaans- beschikbaar in het Frans, Engels en Duits. De brochure bevat een heleboel praktische informatie over de route, slaapgelegenheden, vervoer etc. Er zijn ook tijdsindicaties voor de verschillende etappes, maar in onze ervaring moet je daar minstens een derde van de aangegeven tijd bij optellen. We hebben enkele etappes samengevoegd tot één dagetappe, maar achteraf gezien maakt dat de tocht erg zwaar. Onderschat het klimmen en dalen niet: de hoogteverschillen kunnen groot zijn, zeker wanneer je etappes samenvoegt. Waarschijnlijk hadden we uiteindelijk meer van de tocht kunnen genieten als we geen etappes hadden samengevoegd!

De route is uitstekend gemarkeerd, maar als extra hulp hebben we de kaarten 4 en 5 van het Instituto Geografico Centrale (IGC) gebruikt, schaal 1:50.000. Deze zijn niet aan te bevelen, want ze zijn niet gedetailleerd genoeg and niet meer up-to-date (de routenummers op de kaart komen niet overeen met de werkelijke routenummers op het pad). Beter is het een kaart van schaal 1:25.000 te gebruiken; deze zijn ook verkrijgbaar van het Instituto Geografico Centrale (IGC). Koop de kaarten voor vertrek; ter plekke zijn ze niet overal verkrijgbaar.

Naar onze mening maakt het niet uit in welke richting je het pad loopt. Wanneer je in Courmayeur start zijn de eerste dagen zwaarder dan de laatste dagen. Als je in Gressoney-Saint-Jean vertrekt, is het begin eenvoudiger. De keus is aan jezelf....

Overnachtingen

Wij hebben al onze overnachtingen vooraf geboekt (zie de accommodatielijst verderop). Als je geen tent meeneemt, is dit zeker aan te bevelen, omdat een aantal overnachtingslocaties volgeboekt zijn, met name in het weekend. In het algemeen waren we zeer tevreden over de hutten: sommige zijn zelfs erg luxueus en het eten was er altijd smakelijk en goed. En daarbij komt het voordeel van het mooie uitzicht en de gezellige sfeer. De hotels waren meestal erg rustig en het eten viel tegen. Het enige voordeel is de eigen badkamer en -als je geluk hebt- een goede douche.... Onverwacht hebben we ook een nacht geslapen in een agriturismo. Dit is een absolute aanrader vanwege de sfeer en het heerlijke eten! Het enige nadeel: we troffen er veel lawaaierige Italianen aan de grote eettafel, maar toegegeven: het was een onvergetelijke ervaring....

Uitrusting

We hadden geen stijgijzers meegenomen, maar deze kunnen handig zijn bij het oversteken van sneeuwvelden. Je moet zeker ook wandelstokken meenemen. Als je de overnachtingen niet van tevoren boekt, dan moet je zeker een tent en kookspullen meenemen. Hutten en hotels kunnen volgeboekt zijn in de zomer! Maar onthoud: het is verboden om de tent onder de 2500m op te zetten.

Auto parkeren

De auto parkeren in Courmayeur of Gressoney-Saint-Jean kan duur zijn: in het centrum van deze dorpen zijn alleen betaalde parkeerplaatsen. Gelukkig konden wij onze auto stallen in de garage van het hotel.... Anders moet je op zoek naar een plek buiten de dorpen. Bijvoorbeeld ten noorden van Gressoney-Saint-Jean is lang de doorgaande weg een gratis parkeerplaats voor wandelaars.

Programma van dag tot dag
Dag 1: Heenreis van Nederland naar Courmayeur (zo 18 juli 2010)
Dag 2: wandeling van Courmayeur naar Rifugio Walter Bonatti (7½ uur - ma 19 juli 2010)
Dag 3: wandeling van Rifugio Walter Bonatti naar Saint-Rhémy (9 uur - di 20 juli 2010)
Dag 4: wandeling van Saint-Rhémy naar Rey (9 ¾ uur - wo 21 juli 2010)
Dag 5: wandeling van Rey naar Closé (8 uur - do 22 juli 2010)
Dag 6: wandeling van Closé naar Rifugio Cuney (8 ¼ uur - vr 23 juli 2010)
Dag 7: wandeling van Rifugio Cuney naar Rifugio Barmasse (8 ¾ uur - za 24 juli 2010)
Dag 8: wandeling van Rifugio Barmasse naar Rifugio Grand Tournalin (7 uur - zo 25 juli 2010)
Dag 9: wandeling van Rifugio Grand Tournalin naaa Rifugio Vieux Crest (6 uur - ma 26 juli 2010)
Dag 10: wandeling van Rifugio Rifugio Vieux Crest naar Rifugio Alpenzu (6 uur - di 27 juli 2010)
Dag 11: wandeling van Rifugio Alpenzu naar Gressoney-Saint-Jean (1 uur - wo 28 juli 2010)
Tot slot
Accommodatielijst

Dag 1: Heenreis van Nederland naar Courmayeur (zo 18 juli 2010)

We vertrekken om zes uur met de auto. We reizen via Zwitserland naar Italië. Het is niet erg druk op de weg en rond vier uur 's-middags passeren we de Col del Gran Sen Bernardo. Het weer is goed en we hebben een prachtig uitzicht vanaf de col. Rond zes uur komen we aan in Courmayeur en gaan we op zoek naar een hotel (dit is de enige overnachting, die we niet vooraf geboekt hebben). We komen uit in het Walser hotel en wanneer we vragen waar we de auto kunnen parkeren tijdens de trektocht, biedt de eigenaar ons een plekje aan in de garage van het hotel!

<terug>

Dag 2: wandeling van Courmayeur naar Rifugio Walter Bonatti (7½ uur - ma 19 juli 2010)

We beginnen vandaag met een korte wandeling; we vertrekken daarom pas om negen uur. Vanaf Courmayeur klimmen we 600 meter naar Rifugio Bertone. Het eerste gedeelte gaat door het bos, maar al snel hebben we een prachtig uitzicht terug op Courmayeur. Na twee uur lopen komen we bij de hut. We besluiten er te lunchen op het terras en bestellen een minestone con fontina (soep met de lokale fontina kaas) en risotto ai funghi. Na deze lange en aangename lunch, lopen we verder over mooie alpenweides met prachtige uitzichten op de Mont Blanc. We lopen nu op ongeveer 2000 m hoogte. Een stukje verderop is het onduidelijk: de kaart en de padnummers komen niet meer overeen, maar met een beetje zoeken vinden we toch de juiste route en na een klein uur komen we aan bij rifugio Walter Bonatti. We hebben een kamer voor ons zelf en nemen een korte douche (het muntje geeft 4 minuten warm water en daarna alleen ijskoud!). De bedden daarentegen zijn erg goed. Op het terras genieten we van een heerlijk koud biertje: dat hebben we wel verdiend na deze eerste wandeldag....

Om zeven uur worden we verwacht in de drukke eetzaal voor het diner. We zitten aan een internationale tafel met mensen uit Australië, Amerika en Engeland. Zij lopen allemaal de Tour Mont Blanc en hebben nog nooit gehoord van de Alta Via 1..... ze weten niet wat ze missen.... Na de vitello tonnato, pasta bolognese, vleespastei, chocoladepudding en een discussie over voetbal ("Hadden jullie niet bijna het wereldkampioenschap gewonnen?"), genieten we op het terras na met koffie en de zonsondergang achter de Mont Blanc.

<terug>

Dag 3: wandeling van Rifugio Walter Bonatti naar Saint-Rhémy (9 uur - di 20 juli 2010)

Vandaag vroeg opstaan en ontbijten, want we hebben een lange en zware dag te gaan! Na afscheid te hebben genomen van de TMB-wandelaars vertrekken we om acht uur. Meteen is er een steile klim, maar na een half uur staan we op een schitterende groene vlakte. Hier zien we de eerste marmot rennen. Na het oversteken van de vlakte volgt er een volgende klim. Gelukkig wordt de erg steile klim beloond met een prachtig uitzicht: we kunnen de Col Malatra al zien. Tijdens een korte pauze zien we de volgende marmot: deze blijft poseren voor een fotoshoot....

Er volgt nog een steile klim, maar het is niet lastig om de Col Malatra (2925 m, de hoogste col op de Alta Via 1) te bereiken. Afdalen aan de andere kant is lastiger; er is een gezekerde passage met touwen en een trap. Na deze beproeving volgen een aantal grote sneeuwvelden, maar de route is goed terug te vinden. Vlakbij Tsa de Merdeux zijn vrijwilligers bezig met de bouw van een nieuwe hut (Rifugio Lac). Zij sjouwen de stenen op hun rug naar boven...en wij maar denken dat onze tas zwaar is....

Verderop dalen we af door een groene vallei met een riviertje. Op sommige stukken is het pad sterk overgroeid en dat loopt niet prettig. Na een lange wandeling bereiken we de eerste huizen. Niet veel later komen we aan bij Hotel Suisse in Saint-Rhémy. Het ziet er mooi uit en de kamer is prima, maar het smakelijke eten zoals te zien is op hun website, hebben wij niet geproefd. Daarnaast zijn de porties te klein en zijn er niet veel andere gasten.

<terug>

Dag 4: wandeling van Saint-Rhémy naar Rey (9 ¾ uur - wo 21 juli 2010)

In Saint-Rhémy zijn geen winkels, dus kopen we een picknick in het hotel. Er is slecht weer voorspeld en daarom gaan we vroeg op pad. Eerst klimmen we gestaag over een breed pad door het bos. Via een overwoekerd pad dalen we weer af. We vragen ons soms af of we nog op de goede route zitten, maar gelukkig treffen we uiteindelijk weer de gele routemarkeringen. Na het oversteken van een rivier klimmen we weer over een smal paadje in het bos en dit gaat later over in een steile klim naar de Col Champillon (2709 m). We passeren een herder met drie agressieve honden, maar dankzij de "Dayzer II", druipen ze af...de schapen met hun flaporen zien er daarentegen lieflijk uit.

De luchtvochtigheid is weer erg hoog en dat maakt het klimmen erg zwaar. We zijn dus erg blij als we de col uiteindelijk bereiken. We eten de verse abrikozen uit ons lunchpakket. Gelukkig smaken deze beter dan de sandwich met kaas: deze was droog en hard genoeg om iemand mee te kunnen slaan. We pauzeren niet te lang, aangezien het erg bewolkt wordt. We dalen snel af naar Rifugio Champillon en nemen een drankje op het terras. Daarna dalen we verder af, maar na een uur blijken we op het verkeerde pad te lopen. Er zijn geen Alta Via markeringen meer….. Even later komen we een Italiaans stel tegen wat gelukkig een betere kaart heeft dan wij. Zij helpen ons weer in de goede richting. We vervolgen over een erg steil pad door het bos en niet veel later begint het hevig te regenen en te onweren. We schuilen onder de bomen. Om bijna zes uur arriveren we drijvend nat bij Hotel Mont Gele in Rey. Het uitzicht vanuit de kamer is mooi, maar er zijn geen andere gasten en voor het diner moeten we te voet naar een restaurantje verderop in het dorp. Het eten is niet heel speciaal (Italiaanse uiensoep?), maar er is gelukkig wel genoeg.....

<terug>

Gelukkig is er in Ollomont een "alimentari", zodat we zelf onze picknick kunnen samenstellen. Na het winkelen wacht ons een nieuwe uitdaging: Col Brison (2480 m). We klimmen over brede bospaden en komen op meer open terrein. Na Berrio Superiore wordt het pad smaller en steiler. Sommige delen zijn lastig te lopen vanwege erosie. Enkele momenten later begrijpen we waarom: we komen een motorfiets tegen, die het pad gebruikt om de dagelijkse boodschappen te doen.... We bereiken de top en dalen een stukje af naar een geschikte lunchplek - vlakbij een aantal verlaten hutjes. Hier genieten we van de verse panino met prosciutto. Als de wolken over de bergrug heenkomen, vertrekken we weer over een smal bospad. Als we aan de andere kant van de hutjes komen, worden we opgeschrikt door koeiengeloei; de hutjes worden wel bewoond....

Wanneer we Closé bereiken gaan we op zoek naar La Place Moulin, het hotel dat we geboekt hebben. We komen een inwoner tegen en vragen haar waar het hotel is. Ze vertelt, dat het nog 10 km verderop is... dat willen we niet meer lopen vandaag en we besluiten om een ander onderkomen te vinden. Het Valentino Hotel blijkt vol te zijn, maar de eigenaresse is buitengewoon vriendelijk en regelt voor ons een kamer in agriturismo La Renardière. Er is voor ons ook nog een plekje beschikbaar aan de lange eettafel en dus genieten we van gegrilde courgettes en paprika's, polenta met saus, worstjes, salade (net vers geplukt uit de tuin) en als toetje vers fruit. We zijn hier aan tafel niet eens de enige Alta Via wandelaars: we ontmoeten Virginie uit Frankrijk. Ze wandelt veel sneller dan wij... maar ze is dan ook gewend om mee te doen aan marathons in de bergen, geen wonder dus.... In de regen lopen we terug naar onze kamer.

Wanneer we opstaan, regent het nog altijd. Virginie wil graag vroeg weg en dus zitten we voor zeven uur al aan het ontbijt. Anne Marie (de eigenaresse van de agriturismo) brengt ons naar de winkel op de camping vlakbij, maar deze willen niet voor acht uur openen. Maar wanneer Anne Marie haar gezicht laat zien, mogen we alsnog onze boodschappen doen....blijkbaar heeft ze heel boos gekeken.

We worden bij de route afgezet en we wisselen telefoonnummers uit met Virginie. Het is droog als we beginnen, maar na een half uur regent het weer en niet lang daarna zitten we middenin een zware onweersbui. We zijn gelukkig nog in het bos en daarmee veilig. Na een klimmetje bereiken we een grote vallei: Comba di Vessonaz. Langs de rivier wandelen we verder over een graspad. Bij de volgende klim passeren we een kudde koeien en stijgen gestaag over een steil pad naar de Col de Vessonaz (2793 m). Bovenop is het erg koud en de wind waait er hard, dus blijven we maar kort op de col. We dalen een stukje af en komen bij Bivacco Rosaire Clermont, waar we onze panini met prosciutto opeten. Na de pauze hebben we nog een aantal colletjes te gaan, maar het weer wordt beter en de paden zijn niet meer zo steil.

Eerst bereiken we Col Chaleby (2653 m) en daarna passeren we Col du Salvè (2568 m). Veel sneller dan verwacht komen we aan bij Rifugio Cuney (2650 m). De gastheer geeft ons een rondleiding en tot onze grote verbazing treffen we ook Virginie aan in de slaapzaal... we dachten dat ze al veel verder zou zijn.

Het is nog lekker zonnig en we genieten buiten van het prachtige uitzicht en maken mooie foto's. De hut is niet luxueus, maar dit wordt meer dan gecompenseerd door de fantastische ligging.... Vandaag bestaat het diner uit spaghetti met vier soorten kaas, worstjes met courgettes en toe een appel. Na een dag als deze, gaat dat er goed in....

Dag 7: wandeling van Rifugio Cuney naar Rifugio Barmasse (8 ¾ uur - za 24 juli 2010)

Vanmorgen krijgen we een heerlijk ontbijt met vers brood een een heleboel Nutella.... We zeggen Virginie weer gedag en pakken onze bagage in. Het is erg koud buiten. We beginnen meteen met een flinke uitdaging: twee grote en steile sneeuwvelden. Omdat we geen stijgijzers hebben, klimmen we om de sneeuwvelden heen; dat kost ons flink wat tijd. Vervolgens klimmen we geleidelijk naar de volgende col. Ondertussen zien we een gems over de bergrug springen. Wanneer we Col Terray (2775 m) bereiken, hebben we een prachtig uitzicht over Lac de Luseney aan de andere kant van de berg.

Bij Bivacco Reboulaz besluiten we onze eerste pauze te houden. Terwijl we een appeltje eten hebben we alvast een "sneak preview" richting de volgende col: deze klim ziet er steil en pittig uit.... Gelukkig is de klim minder zwaar dan verwacht en al snel staan we op Fenêtre de Tzan (2736 m), waar het een beetje hagelt! We dalen een stukje af en bereiken Lac de Tzan waar we onze panini met fontina en salami opeten. De kleuren van het meer zijn schitterend....

We gaan verder naar Fenêtre d’Esra (2290 m), waarvandaan we al de Monta Rosa en de Cervino (Matterhorn) kunnen zien. Met een voortdurend schitterend uitzicht op deze bergtoppen lopen we verder over een groene vlakte. Uiteindelijk komen we aan bij Rifugio Barmasse aan de rand van het Lac de Cignana. Het waait er erg hard en daarom gaan we snel naar binnen. We hebben een eigen kamer, omdat de slaapzalen bezet zijn door een groep lawaaierige kinderen.... nu zijn we blij dat we vooruit geboekt hebben! Als diner hebben we penne met tomatensaus en pollo al diavolo (kip op duivelse wijze). De huttenwaard is te druk om de kindermondjes te voeden, dus koffie zit er voor ons vanavond niet in. Ook in slaap vallen duurt even, met de herrie op de achtergrond....

Dag 8: wandeling van Rifugio Barmasse naar Rifugio Grand Tournalin (7 uur - zo 25 juli 2010)

Om de lawaaierige kinderen te vermijden staan we vroeg op. Het ontbijt is teleurstellend: er is helemaal geen brood, er zijn alleen wat crackers. We vertrekken om acht uur en dalen in anderhalf uur af naar Crétaz. We hadden onderweg al een heleboel gele vlaggen gezien, maar begrijpen nu ook de reden: er is vandaag een marathon. We waren nog net op tijd om de renners voor te zijn, ze starten om half tien vanuit het dorp.... Vanaf Crétaz klimmen we verder, eerst over een bospad en vervolgens over open velden en rotsige paadjes. Ondertussen lunchen we en daarna wacht ons Col des Fontaines (2695 m), die eenvoudig te beklimmen is. Snel daarna volgt Col di Nannaz (2773 m). Het uitzicht is hier schitterend....

We dalen weer af en sneller dan verwacht komen we aan bij Rifugio Grand Tournalin. De kamer is nog niet klaar, dus mogen we nog even wachten. Dat is helemaal geen probleem, want de hut ligt prachtig. Als we op de kamer kunnen, nemen we een heerlijke warme en lange douche: de laatste douche was drie dagen geleden... dat frist lekker op! Vandaag hadden we -voor de verandering- heerlijk de tijd voor een biertje in de bar. Als diner krijgen we lasagne, polenta met vleespastei en crème caramel toe. Wanneer we van het eten zitten te genieten, zien we donkere vlekjes boven op de bergrug: het blijken grazende steenbokken, maar ze zijn te ver weg voor een mooie foto. We hopen ze 's-avonds laat beter te kunnen zien, maar helaas.....

Dag 9: wandeling van Rifugio Grand Tournalin naar Rifugio Vieux Crest (6 uur - ma 26 juli 2010)

Het is een korte wandeling vandaag, dus hebben we vanmorgen alle tijd. We vertrekken om negen uur en dalen langzaam af door een groene vallei langs een riviertje. We zien een heleboel marmotten hier. Na twee uur komen we in Saint-Jacques aan. Hier kopen we ansichtkaarten en kijken rond in het dorp. Het is niet een bijzonder dorp, maar als je nog buitensportuitrusting nodig hebt, kun je deze hier kopen. Over een paadje door het bos klimmen we naar Rifugio Ferraro waar we lunchen op het terras. We eten er penne, drinken er een glas wijn bij en eten toe een crostata (italiaanse jam taart). Het laatste stuk naar Crest is saai: dit is waarschijnlijk het minst mooie stuk van de Alta Via 1.

Dag 10: wandeling van Rifugio Rifugio Vieux Crest naar Rifugio Alpenzu (6 uur - di 27 juli 2010)

Wanneer we 's morgens de hut verlaten is het al warm buiten. We stijgen gestaag door een groene vallei en passeren Cuneaz, een klein bergdorpje dat schitterend gelegen is. We moeten even wachten voor een overstekende kudde koeien voor we verder kunnen. Even later hebben we een prachtig uitzicht over de Lacs de Pinter. Uiteindelijk bereiken we de laatste col van de Alta Via: Col Pinter op 2777 m hoogte.

Dag 11: wandeling van Rifugio Alpenzu naar Gressoney-Saint-Jean (1 uur - wo 28 juli 2010)

We vertrekken op tijd om de bus te kunnen halen. Na een uur bereiken we het centrum van Gressoney-Saint-Jean. We moeten nog een uur wachten op de volgende bus en dus hebben we nog tijd om het dorp te bekijken. Er is een aantal leuke winkels, maar we zijn blij dat we hier niet hebben geslapen. Dan nemen we de bus terug richting Courmayeur en onze auto. We stappen over in Pont-Saint-Martin en in Aosta en na een paar uur zijn we terug op de startplek.

Graag willen we weten of de beschreven informatie nuttig voor je is geweest. We vinden het leuk als je een berichtje achterlaat in het gastenboek.